عالم متقي وپرهيزگار حضرت حجه الاسلام والمسلمين جناب آقاي سيد مرتضي مجتهدي سيستاني ا زمدرسين حوزه علميه قم نقل كردند:
آقاي حاج صادق متقيان، ساكن شهر مشهد مقدس، كه از خدمتگزاران دربارامام حسين (ع) است، درماه محرم الحرام سال 1418 ه. ق برايم چنين نقل كرد:
شش سال از ازدواج دخترم گذشت ودر اين مدت داراي فرزند نشده بود،مراجعه به دكترهاي متعدد و عمل به نسخههاي زياد، سودي نبخشيد بود. تا اينكه درماه صفر سال 1417 ه.ق عازم سوريه شدم. قبل از حركت من، مادرش گهواره كوچكي درست كرد وبه من گفت : آن را به ضريح مطهر حضرت رقيه(ع) ببند،تااز نگاه لطف آميز آن بزرگواربهره مند شويم و حاجتمان روا شود.
من گهواره كوچك رابا خود به شام بردم. درشام به زيارت حضرت رقيه (ع)، دختر سه ساله امام حسين (ع)، رفتم و وارد دربار با عظمت و غم انگيز آن حضرت شدم. حرم آن مظلومه طوري است كه همه زيارت كنندگان راتحت تاثير قرار ميدهد. گهواره رانزديك ضريح بردم،و با توجه و اميد،آن را به ضريح نوراني حضرت بستم.
شخصي كه آنجا ايستاده ونظارهگر كارهاي من بود، گفت : شما ديگر چرا به اين گونه كارها اعتقاد داريد؟ گفتم: اعتقاد من به شخص حضرت رقيه(ع) است، نه گهواره؛ و اين گهواره را وسيله اظهار اعتقاد و عقيده به خود آن بزرگوار قرار دادهام،تا از طريق آن، توجه حضرت رقيه(ع) را به خود جلب كنم. هركسي به قدر معرفت خود كارميكند ومعرفت من در اين حد است،نه عظمت آن بزرگوار.
پس از زيارت مراقد اهل بيت (ع) درشام،به ايران بازگشتم . هنوز چند روزبيشتر نگذشته بود كه مادرش گفت : بايد دخترمان به آزمايشگاه برود،تا يقين كنيم كه آيا حضرت رقيه (ع) حاجت ما را از درگاه الهي گرفته است يا نه؟
پس از آزمايش جواب مثبت بود؛ معلوم شد با يك گهواره كوچك، اميد واعتقاد خود را به آن بزرگوار نشان داده ونظر لطف آن حضرت را به سوي خود جلب كردهايم . اينك ،دخترم كودكي در گهواره دارد!







