دسته: حضرت ابا الفضل (ع),  

نبايد اصل را گم کنيم. حزب الله در برابر اسرائيل چي داشت؟ سلاح داشت؟ موشک؟ هواپيما؟ افراد فوق متخصص نظامي؟ هيچي نداشت، اما پيروز شد. 26 سال قبل، وقتي حزب الله و حزب امل يکي بودند، آمدند خدمت امام. سيد حسن 21 سال داشت و حضرت امام وجوهات شرعي را سپرد به سيد حسن و به او فرمود مواظب باشيد. اصل چيزي ديگري است، نه امکانات جنگي.
يکي از تلخ ترين روزهاي زندگي من در دوران جنگ، سقوط خرمشهر بود. روي هوا بوديم. توي جنوب داشتم پرواز مي کردم. راديوي ايران اعلام کرد که خرمشهر سقوط کرد. توي هواپيما گريه مان گرفت. مقر ما اصفهان بود. آقاي محمدي گلپايگاني آن موقع رئيس عقيدتي ستاد نهاجا بود. گفتم: حاج آقا، به من مأموريت بدهيد، هواپيما را پر مهمات کنيد، مي روم روي نيروهاي عراقي خودم را منفجر مي کنم. گفت: نگران نباشيد. آزاد مي شود.
شيرين ترين لحظه ي عمرم هم ماجراي «اچ 3» بود که رفتيم خاک عراق را زديم. من با 707 بودم. در خاک ترکيه به هواپيماها بنزين دادم؛ بين مرز عراق و ترکيه بوديم.

ادامه مطلب

دسته: حضرت ابا الفضل (ع),  

گفت و گو با اميرعلي اصغر مطلق

اشاره:

سال 1351 خلباني ام را از دست رئيس جمهور پاکستان گرفته ام . بچه شر و شوري بودم. روي زمين بند نمي شدم. از جاي سقف دار بدم مي آيد. به شمال که مي روم در بالکن مي نشينم. من تمام سلول هايم در پرواز آقا فعال بود. براي حفظ جان آقا. کروي بودن زمين را ديده ام، گنبد دوار را ديده ام. ساعت سه نيمه شب، عظمت خداوند را ديده ام. الله اکبر، سبحان الله، الله نور السموات والارض، ما کجاييم؟ هستي اوست، ما هيچ هستيم. اين را توي آسمان فهميدم.
پادري ورودي آپارتمان، چيزي نظر ما را جلب کرد که هر که جاي ما هم بود مثل ما شگفت زده مي شد. قاليچه اي افتاده بود با تصوير يکي از سران پرادعاي جهان (عربي يا غربي اش را ديگر نمي گويم) که آوازه ي انقلابي اش گوش جهان را کر کرده است؛ اما... از روي آن گذشتيم. بعدا توي مصاحبه اش گفت که در يک سفر با آقاي هاشمي رفسنجاني به کشور [...] اين قاليچه را به ما هديه کردند، تا آن را قاب بگيريم!

ادامه مطلب

دسته: حضرت ابا الفضل (ع),  

حضرت ابوالفضل (علیه السلام) دل و انديشه بزرگان را مسخر خود كرد و براى آزادگان در همه جا و هر زمان سرودى جاودانه گشت؛ زيرا براى برادرش دست به فداكارى بزرگى زد، برادرى كه در برابر ظلم و طغيان خروشيد و براى مسلمانان عزت جاودانه و عظمتى هميشگى، به ارمغان گذاشت.
در اينجا، برخى از اظهار نظرهاى بزرگان را درباره شخصيت ابوالفضل (ع) مى‏آوريم .

1- امام سجاد (ع)

امام على بن الحسين، حضرت زين العابدين (ع) از سروران تقوا و فضيلت در اسلام به شمار مى‏رود. اين امام بزرگوار همواره براى عمويش عباس طلب رحمت مى‏كرد و از فداكاريهايش درباره برادرش حسين (ع) به نيكى ياد مى‏كرد و جانبازيهاى بزرگش را مرتب مى‏ستود. از جمله سخنان حضرت درباره عمويش، اين موارد را ذكر مى‏كنيم: «خداوند عمويم عباس را رحمت كند كه از خود گذشتگى كرد و نيك از عهده آزمايش برآمد خود را فداى برادر كرد تا آنكه دستانش بريده شد،خداوند به جاى آنها چون جعفر بن ابى طالب، دو بال عطا كرد تا بدآنهابا ملائكه در بهشت پرواز كند. عباس را نزد خداوند متعال منزلتى است كه همه شهيدان در روز قيامت بر او غبطه مى‏خورند...» 19.
اين كلمات، فداكاريهاى ابوالفضل را در راه برادرش، پدر آزادگان، امام حسين (ع) به خوبى بيان مى‏كند. حضرت در ايثار و از خودگذشتگى و جانبازى تا جايى پيش رفت كه زبانزد تاريخ و سمبل فداكارى گشت، دستان گرامى‏اش را روز عاشورا در راه برادر داد و تا آخرين لحظه پايدارى كرد تا آنكه به خون خود درغلتيد.
اين فداكاريهاى بزرگ نزد خداوند بى‏اجر نماند و حضرتش با پاداشها و كرامتهايش به عباس، او را بر تمامى شهيدان راه حق و فضيلت در دنياى اسلام و غير آن، برترى بخشيد تا آنجا كه همه بر او غبطه مى‏خورند.

ادامه مطلب