دسته: حضرت زينب(س),  

واقعه کربلا یکی از مهم ترین وقایع تأثیرگذار در تاریخ اسلام است که در تداوم اسلام و گسترش آن نقش ویژه ای داشته است و نکته مهم در آن این است که پیام شهادت امام حسین و یارانش توسط زنان انتقال داده شد و حتی پس از آن نیز راز تداوم و ماندگاری آن در تاریخ که حتی غیر مسلمانان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد و منقلب می کند همین تلاش زنان در فرهنگ سازی و تربیت نسل انقلابی متعهد به فرهنگ عاشورا بوده است اما سابقه حضور زنان در صحنه های مهم اجتماعی و سیاسی به صدر اسلام بر می گردد.
زمانی که حضرت خدیجه(س) به عنوان اولین زن مسلمان همراه پیامبر و حضرت علی(ع) به نماز می ایستاد. او در حمایت از پیامبر و اسلام تلاش های بسیاری داشت و حتی تمام ثروتش را نیز در این راه خرج کرد. پس از او زنان بسیار دیگری هم بودند که برای اعتلا و گسترش اسلام کوشیدند که از آن جمله می توان به سمیه اشاره کرد.
حضرت زهرا(س) نیز زن اسوه دیگری است که در تاریخ اسلام نقش و جایگاه ویژه ای دارد. کسی که از کودکی همپا و یاور پیامبر(ص) بوده و سپس در کنار همسرش حضرت علی(ع) برای حفظ اسلام تلاش کرد و فرزندانی تربیت کرد که حفظ کیان اسلام و هدایت مردم را به عهده گرفتند.
در دامان چنین مادری بود که دختری چون زینب(س) تربیت شد که با وجود مصیبت هایی که در روز عاشورا بر او وارد شد توانست با سخنرانی های افشاگرانه خود یزید و یزیدیان را رسوا کند و بعد از کوهی مصیبت با شجاعت تمام در بارگاه یزید بگوید که «در کربلا چیزی جز زیبایی ندیدم.» اما باید دید که با وجود چنین سابقه ای در اسلام، طی قرن های متمادی که از واقعه عاشورا می گذرد زنان چگونه توانسته اند این واقعه را به نسل بعدی انتقال دهند و نسل مبارز و انقلابی تربیت کنند.
به خصوص زنان ایرانی که در این راه موفق بوده اند و در تجربه انقلاب و دوران دفاع مقدس نشان داده اند که به خوبی پیام شهادت امام حسین(ع) را درک کرده و آن را به فرزندان خود نیز منتقل کرده اند و چنین بوده است که هم مردانی ظلم ستیز را تربیت کرده اند که رژیم شاهنشاهی را سرنگون کردند و زیر بار ظلم و تجاوز بیگانه نرفتند و هم خود تا پای جان برای حفظ اسلام و انقلاب و وطن همدوش مردان مقاومت و مبارزه کرده اند.
برای درک فعالیت های زنان در این مسیر باید نگاهی به حضور زن در اجتماع داشته باشیم.

ادامه مطلب

دسته: حضرت زينب(س),  

نویسنده: عباس عزیزی
زينب کبري (س) روز پنجم جمادي الاول سال 5 يا 6 هجرت در مدينه چشم به جهان گشود. خبر تولد نوزاد عزيز، به گوش رسول خدا(ص)رسيد. رسول خدا(ص)براي ديدار او به منزل دخترش ‍ حضرت فاطمه زهرا(س)آمد و به دختر خود فاطمه(س)فرمود: «دخترم، فاطمه جان، نوزادت را برايم بياور تا او را ببينم».
فاطمه(س)نوزاد کوچکش را به سينه فشرد، بر گونه هاي دوست داشتني او بوسه زد، و آن گاه به پدر بزرگوارش داد. پيامبر(ص)فرزند دلبند زهراي عزيزش را در آغوش کشيده صورت خود را به صورت او گذاشت و شروع به اشک ريختن کرد. فاطمه(ص)ناگهان متوجه اين صحنه شد و در حالي که شديدا ناراحت بود از پدر پرسيد: پدرم، چرا گريه مي کني؟!
رسول خدا(ص)فرمود:«گريه ام به اين علت است که پس از مرگ من و تو، اين دختر دوست داشتني من سرنوشت غم باري خواهد داشت، در نظرم مجسم گشت که او با چه مشکلات دردناکي رو به رو مي شود و چه مصيبتهاي بزرگي را به خاطر رضاي خداوند با آغوش باز استقبال مي کند».
در آن دقايقي که آرام اشک مي ريخت و نواده عزيزش را مي بوسيد، گاهي نيز چهره از رخسار او برداشته به چهره معصومي که بعدها رسالتي بزرگ را عهده دار مي گشت خيره خيره مي نگريست و در همين جا بود که خطاب به دخترش فاطمه(س)فرمود:«اي پاره تن من و روشني چشمانم، فاطمه جان، هر کسي که بر زينب و مصايب او بگريد ثواب گريستن کسي را به او مي دهند که بر دو برادر او حسن و حسين گريه کند».
در اين کتاب، دويست موردازفضايل، مصايب و کرامات صديقه صغري حضرت زينب کبري(س)بيان گرديده ودرقسمت پاياني اشعار منتخب از شاعران اهل بيت عصمت و طهارت(ع)نقل شده است.
اميد است بتوانيم خود را به اوصاف و کمالات آن الگوي ايثار وفداکاري نزديک کنيم و از خصايل و خصايص آن حضرت بهره وافر بر گيريم و بدانيم که توسل با اخلاص به آن بانوي پاک و مصيبت ديده، بدون پاداش و نتيجه نخواهد ماند.

ادامه مطلب

دسته: حضرت زينب(س),  

فاطمه (س) به وجود زينب، گوهر تابناكى كه به زودى از اودرخشيدن مى‏گرفت، افتخار مى‏كرد. آرى! دختر رسول خدا (ص)، فرزندى‏پاك را در خود مى‏پروريد كه با ظهورش مايه افتخار و زينت پدرمى‏شد. از قضا در همان روزها رسول خدا (ص) به مسافرت رفته بود ودختر آفتاب بى‏حضور او پاى به عرصه وجود گذاشت. فاطمه (س) رو به‏همسرش على (ع) كرد و گفت: پدر در سفراست; نام اين دختر را چه‏بگذاريم؟ على (ع) پاسخ داد: در اين باره بر حضرت رسول سبقت‏نمى‏گيرم. صبر كن. به زودى ايشان بر مى‏گردد. وقتى، رسول خدا (ص)آمد، اين كار را به خدا سپرد، جبرئيل نازل شد و گفت: خداى توسلام مى‏رساند و مى‏فرمايد: نام دخترت را «زينب‏» بگذار. رسول‏خدا (ص) آنگاه زينب را خواست. او را بوسيد و به مشتاقانى كه دراطرافش گرد آمده بودند; فرمود: «به حاضران و غائبان توصيه مى‏كنم احترام اين دختر را نگاه‏داريد. به راستى او شبيه خديجه كبرى (س) است.» زينب (س) بانويى‏بلند بالا بود و چهره‏اى نورانى و با وقار و صاحب سكينه داشت.
در حيا و عصمت، مانند مادرش، فاطمه زهرا (س) و در شيوايى ورسا سخن گفتن، مثل پدر بزرگوارش، على (ع) بود. زينب بردبارى رانيز از برادرش حسن و شجاعت را از حسين (عليهما السلام) در خودجمع كرده بود.
خوب است‏بدانيم: «ام كلثوم‏» و «ام عبد الله‏» و «ام‏الحسن‏» كنيه‏هايش بود و البته «ام المصائب‏»، «ام الرزايا»و «ام النوائب‏» نيز بعدها به وى مى‏گفتند. اما لقب‏هايش‏عبارتند از: «عقيله بنى هاشم‏»، «عقيلة الطالبيين، «صديقه‏صغرى‏»، «عصمت صغرى‏»، «الراضيه‏»، «امينة الله‏»، «عالمة‏غير معلمه‏»، «فاهمة غير مفهمه‏»، «مجتهده‏»، «حافظة‏الودايع و الاسرار» و «موثقة فى نقل الاحاديث و الاخبار».
در بين اين لقب‏ها چهار لقب (عالمه غير معلمه، مجتهده، حافظه‏الودايع و الاسرار و موثقه فى نقل الاحاديث و الاخبار) گوياى‏مقام والاى علمى و روايى اين بانوى بزرگوار است كه كمتر موردبررسى قرار گرفته است.
آرى همه زينب را با عنوان افتخارآميز (سفير كربلا) مى‏شناسند و به‏همين علت ويژگى‏هاى ديگرى او تحت الشعاع حماسه بزرگ عاشوراقرار گرفته و ابعاد مهمى از شخصيتش مورد بى‏مهرى و كم توجهى‏واقع شده است. شخصيت روايى حضرت از جلمه آنهاست. البته در اين‏مقاله تنها به ارتباط روايى عقيله بنى‏هاشم با مادر گرامى‏اش‏فاطمه زهرا (س) مى‏پردازيم .

ادامه مطلب

دسته: حضرت زينب(س),  

در مقاله حاضر نويسنده ضمن ارائه تحليلي كوتاه و گويا پيرامون معراج هاي حادثه كربلا از مقطع عاشورائي زندگي زينب(سلام الله علیها)به عنوان زيباترين الگوي بشريت در طول تاريخ ياد مي كند و او را به عنوان يك انسان كامل معرفي مي نمايد. با هم آن را از نظر مي گذرانيم :

برخورد گزينشي خداوند با زندگي پيامبران

بي گمان براي هر كسي و يا هر چيزي اوجي است كه اگر تنها آن بخش از حيات وي وجود داشته باشد و براي آن پيش و پسي نباشد همان بخش از زندگي او براي درك فضيلت و مقام وي كافي خواهد بود. اگر به قرآن و آيات آن نگاه كنيد درمي يابيد كه قطعه اي از زندگي پيامبران(علیهم السلام) در آن مطرح مي شود. گاه در آيه اي از آن همه زندگي، تنها اوجي انتخاب و گزينش مي شود كه بتواند الگو باشد. خداوند در آيات قرآن به شكل گزينشي با زندگي پيامبران برخورد مي كند و تنها اوجي را برمي گزيند كه قابليت و شانيت الگوسازي و الگوپردازي را دارا باشد. آن بخشي كه تضاد با الگوسازي دارد به شكل نقد طرح مي شود و از مردم خواسته مي شود كه آن بخش را ناديده انگارند و همان راهي را نروند كه در تفسير و تحليل الهي نتيجه آن جهل به مفهوم قرآني و دوري از حقانيت و دست يابي به كمال و معراج است. آيات بسياري را مي توان يافت كه به اين شكل به مسايل مي پردازد.
از اين شگفت انگيزتر آن كه قرآن از ميان هزاران پيامبري كه به عنوان الگو و راهنما فرستاده است تنها به شماري محدود مي پردازد كه بيش از سي نفر نمي باشند. اين شمار اندك نيز زندگي شان به گونه اي مورد بررسي و تحليل قرار مي گيرد كه قابليت الگوسازي و الگوپردازي را دارا باشد. گزارش كوتاهي كه گاه از پيامبران بزرگ ارايه مي شود بخش هايي است كه بتوان آن را اوج هر حركتي دانست كه ديگران در زندگي طولي خويش بدان نيازمند مي شوند. بخش هايي كه به زندگي فردي و شخصي و يا اجتماعي افراد مرتبط و مربوط است به صورت گزينشي انتخاب شده است.

ادامه مطلب

دسته: حضرت زينب(س),  

زن امروز که مشتاقانه به دنبال الگويی است تا در عين حضور در عرصه‏های مختلف اجتماعی و سياسی، پاکدامنی او آلوده نشود، می‏تواند و بايد از حضرت زينب(س) پيروی کند.

بزرگ‏بانويی در نگاهی گذرا

حضرت زينب(س) در محيط خانه نمونه والای يک دختر و زن خانه‏دار و همسر است. در اداره خانواده و تربيت فرزندان از مسائل تربيتی غافل نيست. عشق، خلوص و پارسايی از در و ديوار خانه بی‏آرايش و آلايش او می‏بارد. او در جامعه مظهر يک فرد مسئول در مقابل سرنوشت مردم است. طنين فرياد او همواره بر ضد منحرفان بلند است و اوج اين پژواک را در کاخ يزيد شاهد هستيم.
بررسی ابعاد گوناگون زندگی سرتاسر افتخار و حماسی زينب کبرا(س) مُهر باطلی است بر ناآگاهانی که زن مسلمان را بسته در چادر و اسير در کنج خانه می‏دانند. حضور آن بزرگ‏بانوی اسلام در بزرگ‏ترين حادثه خونين تاريخ، جايی برای ترديد و طرح شبهه نگذاشته است.
در آفاقی تيره و تار و در دوره‏ای ظلمانی و در محيط خون و هراس (که هر نوع عاطفه و دغدغه‏های انسانی در سپاهيان ظلم مرده بود و جز قساوت و شقاوت از وجودشان نمی‏باريد)، تازيانه حق از آستين شجاع زنی بيرون آمد و بر پيکره سفاک‏ترين رژيم اصابت کرد. او پرچم ادامه نهضت اسلامی را به دوش کشيد و بدون هيچ ترس و تزلزل و هراسی بر دشمن تاخت و «پيروزی» پنداری را بر کام آنان به زهری کشنده مبدل ساخت. ظاهرا اگر چه اسيری ناتوان در بند بود اما فريادش بر سر ستمگران فرود آمد و بذر انديشه اسلامی و انقلاب برادرش حسين بن‏علی(ع) از دامن او در هر کجا که گام نهاد پراکنده شد. زينب کبرا(س) آن چنان در تاريخ قد برافراشت که حتی کسانی که عقيده‏ای به دين اسلام ندارند، در برابر آزادگی و ايستادگی بی‏مانند او سر فرود می‏آورند. اين همه شگفتی‏ها و تحيرها از آثار زنی آگاه و مسئول است که در دامن اسلام ناب محمدی(ص) و با انديشه و فرهنگ اسلامی پرورش يافته است.

ادامه مطلب